logo

Hoofse liefde ontsluierd

(…) ‘Altijd en eeuwig de minne, altijd en eeuwig dat gehunker van ridders naar hun domna’s! Weet je, Thomas: de wereld is groter dan je denkt.’
‘Vrouwe! De minne is ook groter dan je denkt!’

Ze zette een stap achteruit – als zag ze hem voor het eerst.

Eleonora en de liefde is opgezet als een ‘education sentimentale’: een jonge troubadour die rijpen moet om de liefde te bezingen. Wat ik over het hoofd zag, is dat ik al schrijvend zélf emotioneel werd geschoold…

De afstand tussen page en Vrouwe, ridder en domna, minstreel en geliefde – voert tot het besef dat hartsgeheimen niet afhangen van hun beantwoording – bij aanbidder noch aanbedene. Hoofse liefde is een codewoord voor ‘paratge’: stijl, levensvreugde, innerlijke beschaving… Heel het zuiden stond op zijn kop toen de Franse koning in 1210 troepen op de Katharen afstuurde; en wat mensen ten diepste griefde was de lompheid, het volslagen gebrek aan ‘paratge’.

Kitty Stokes – die jong overleed en model stond voor Eleonora – zei tegen de 18-jarige die ik destijds was: ‘The only aristocracy I know is the aristocracy of the soul.’ Dát is ‘paratge’ – en degenen die de wereld bestieren moeten er nog steeds niets van hebben.